179) De winegumbult
Oorlog. Er moet ergens oorlog gevoerd worden, er is een opdracht, een missie, de spanning hangt in de lucht. Het is nu dag of avond, binnenkort gaat het gebeuren. Ergens in een vrachtwagen sta ik, er is een leidinggevende en een jongen met wie ik samenwerk. In het midden van de vrachtwagen staat een plateau met daarop een schaal met daarop een grote doorzichtige bult van kwalachtig materiaal. Het is eetbaar, misschien een soort winegumachtig spul, transparant. Terwijl de jongen en de man belangrijke zaken bespreken, hou ik me bezig met winegum snijden (…) Het is donker, we gaan nu beginnen. Ik sta buiten, het regent, ik help een installatie een vrachtwagen in te takelen.
De missie is voorbij. Samen met een meisje zit ik ergens, ze heeft een papier bij zich en laat mij dat zien. Op het papier staan van alle mensen die meededen of ze het goed hebben gedaan, wat hun sterke kanten waren en wat minder goed ging. Ze stelt een vraag aan mij over iets wat bij haar uitslag geschreven staat. (…) Ik heb het gevoel dat de missie voltooid is, ik voel me rustig, de sfeer is klaar, opgeruimd, we hebben het goed gedaan.
(01/06/2005)
